Sytuacja, kiedy nastolatek wciąż czegoś żąda jest dla wielu rodziców dużym dylematem. Z jednej strony pragną, aby ich dziecko było zadowolone, z drugiej nie mogą, bądź nie chcą spełniać jego kolejnej zachcianki.

Ogólne zasady, w tym kiedy postawić na swoim
i czy można przyznać rację dziecku.

Najważniejszym zadaniem każdego rodzica jest wychowanie dziecka. Trudności, jakie napotykamy są różne, a zależą od wieku i charakteru pociechy. Rodzice są pierwszymi autorytetami dla dziecka. Aby dziecko wiedziało, co jest dobre a co złe należy mu to pokazać i powiedzieć. Nie obawiaj się wyznaczania granic, ustalone zasady, reguły są niezbędne do tego, aby nie dochodziło do nieporozumień i niepotrzebnych kłótni. Dzieci uczą się obserwując nasze postępowanie. Wobec tego jak postępujemy i co mówimy ma wielki wpływ na to jak zachowują się nasze dzieci.

I. Coś ukradło:

 1.Przyczyna:

Najważniejsze jest adekwatne odkrycie zaistniałego stanu rzeczy. W zależności od wieku dziecka rożne są motywy kradzieży. Dokonują jej głównie dzieci starsze oraz młodzież.

- młodsze mogą nie być świadome złego postępowania i robić to, ponieważ same były świadkami takiego wydarzenia. Uczą się one bowiem poprzez obserwację i naśladowanie

(zarówno dobrych jak i złych uczynków - mechanizm modelowania).

- starsze przywłaszczają cudzą rzecz, aby dostarczyć sobie mocnych wrażeń, przypodobać się kolegom, jest to dla nich interesujące, ponieważ dotąd nie wykonywane i zabronione. Zdarza się, iż decydują się na taki krok, gdyż chęć posiadania danej rzeczy jest bardzo duża, a możliwość sfinansowania przez rodziców niemożliwa.